Beroepsvereniging zonder politiek karakter werd AFAC gesticht in het jaar 1919 in ex-Belgisch Congo en erkend door het decreet van 23 maart 1921. De Vereniging omvat dan praktisch de totaliteit van de kaderleden van de Administratie Afrika. Na 1960 vestigt AFAC haar zetel in België en wordt een "vriendenkring" waarvan het secretariaat iedere morgen geopend is. Op vandaag telt AFAC 2.200 leden van de ongeveer 3.500 oud-ambtenaren van de Kolonie die nog in leven zijn.
De activiteit van AFAC bestaat erin de verworven rechten van het personeel Afrika te verdedigen. Ingevolge het opgeven van onze overzeese gebieden is AFAC de enige gesprekspartner die nog op de hoogte is van de ingewikkelde wetsbeschikkingen ter zake en die nog een discussie kan aangaan met de overheid van ons land. In menigvuldige gevallen van persoonlijke geschillen treedt AFAC op en slaagt erin te ageren in het voordeel van weduwen van gepensioneerden Afrika of van de oud-gedienden zelf.
AFAC heeft behoorlijke resultaten weten af te dwingen voor de laatstgenoemden op het stuk van de automatische perekwatie van de pensioenen Afrika. AFAC geeft driemaandelijks een bulletin uit in het Frans en in het Nederlands waarin fiscale en maatschappelijke themas worden aangesneden die alle leden aanbelangen. In dit bulletin verschijnen ook artikels met betrekking tot het gezelschapsleven, een rubriek met brieven aan de lezers en bijdragen over het leven in Congo voor en na de onafhankelijkheid.