Historiek

AFAC - verjaardag - 1921-1996 -  2006

Op 23 maart 1921 werd het dekreet ondertekend waarbij "aan de burgerlijke ambtenaren en agenten van de Kolonie toelating verleend werd om zich te verenigen met het oog op het vrijwaren en het ontwikkelen van hun professionele belangen".

PERIODE 1996-2006

Voor AFAC is het jaar 2006 een belangrijke mijlpaal in haar geschiedenis. Het is immers  de 85e verjaardag van haar bestaan. Laat ons ter zake even terug blikken naar het decreet van 23 maart 1921, een bijzonder decreet van Het Belgisch Koloniaal Bestuur op basis van een verslag van de Koloniale Raad. Het machtigde en officialiseerde het bestaan van AFAC.

Zie het Belgisch Wetboek van Congo, Deel I
« Verenigingen van burgerlijke ambtenaren en beambten »

- De beschikkingen van dit decreet waren bijzonder streng.

- De toelating om zich te verenigen toegestaan aan het personeel van het Koloniaal Bestuur was beperkt tot de burgerlijke of gerechtelijke ambtenaren en beambten van de Kolonie met uitsluiting van kleurlingen en inboorlingen.

- De Vereniging mocht geen winstgevend of commercieel doel hebben, noch zich bezighouden met politiek of andere kwesties dan deze die betrekking hebben op de beroepsbelangen van de eigen leden.

- Het was uitdrukkelijk verboden in staking te gaan, zelfs niet er over te beraadslagen, of zich te verenigen of overleg te plegen met andere groeperingen die niet tot het koloniaal bestuur behoorden.

Dit decreet, dat 15 artikels telde en de rechtspersoonlijkheid verleende, was, in die tijd, niettegenstaande zijn gestrengheid, een opmerkelijke overwinning voor het personeel en wij moeten hulde brengen en dank weten aan onze moedige voorgangers die hun carrière op het spel gezet hebben om dit resultaat te bereiken.

Laat ons de onvoldane looneisen in herinnering brengen die ambtenaren, magistraten en militairen samen ertoe gebracht hebben om in april 1919  tot een spontane staking over te gaan. Het was de eerste collectieve professionele revindicatie in de Kolonie

AFAC was de enige vereniging die op basis van dit decreet werd opgericht.

Later werden de statuten van het  onafhankelijk « Syndicaat » van de agenten van het Bestuur van Afrika (AFAC) gepubliceerd in de B.A. nr. 4 van 25 februari 1950. Het werd gemachtigd bij Ord. Nr 5/29 van 24 januari 1950 om een bulletin genaamd AFAC te publiceren.

Na de Onafhankelijkheid van Congo heeft AFAC zich in België hervormd tot een “Feitelijke Vennootschap” met nieuwe statuten die werden goedgekeurd door de Algemene Vergadering van 8 juni 1968.

Dit gezegd zijnde, laat het ons nu hebben over de tien laatste jaren, de periode 1996 –2006, misschien wel een rustigere periode, maar niettemin rijk aan een verscheidenheid van gebeurtenissen waarvan ik zal proberen in het kort de essentie weer te geven.

Bij het naslaan van onze driemaandelijkse tijdschriften uit deze periode, komen onmiddellijk twee belangrijke punten naar voren :

1 - De solidariteitsbijdrage,
opgelegd bij Wet van 30 maart 1994 en waarvan sprake geweest is in omzeggens al onze tijdschriften (meer dan 40 sinds 1996). Van bij het begin werd zij ten zeerste aangevochten door het FBG, de Federatie van Bruggepensioneerden en Gepensioneerden  en zijn voorzitter Louis Noel, in de schoot waarvan wij steeds zeer actief zijn geweest en waarvan AFAC nog steeds lid is.

Na verscheidene rechterlijke successen en aanpassingen aan de uitvoeringsbesluiten behaald te hebben, die weliswaar uitsluitend de extralegale kapitalen betreffen, hebben de gepensioneerden, zowel van de openbare als van de private sector, zich moeten neerleggen bij het verwerpen van ieder verhaal bij de Belgische en Europese rechtbanken om de afschaffing van deze bijdrage te bekomen. Het was een algemeen neen. Een laatste poging is gaande bij middel van een “Petitie”, die een groot succes kent.

Wat onze Vereniging betreft hebben wij bij middel van ons bulletin 1/2006 reeds een zeer groot aantal handtekeningen vergaart.
Dank aan allen die deze actie gesteund hebben.

2 - Ons stelsel gezondheidszorg beheerd door het DOSZ.
De beschikkingen van het decreet van 4 augustus 1959 ter organisatie van ons stelsel van gezondheidszorg in het moederland werden bij art. 3 van de Wet van 6 augustus 1993 afgeschaft.

AFAC heeft ter zake talrijke initiatieven genomen om deze nieuwe inbreuk op de waarborgen die bij wet werden vastgelegd in 1960 : Brief van 22/10/1993 aan zijne Majesteit de Koning, brieven en onderhoud met de verantwoordelijke minister Magda De Galan, met Antoinette Spaak, Paul Hatry en andere parlementsleden, interpellatie op de Commissie van de Kamer door Didier Reynders op 14/02/96.

Niets mocht echter baten, ook niet een verzoek bij de Raad van State, die wel op 24 september 1997 het gewraakte K.B. van 23/12/1996 nietig verklaarde, zonder echter het dossier terug te sturen voor advies naar het Arbitragehof, zoals wij het hadden gevraagd
Dit K.B. werd eenvoudigweg terug in voege gebracht door Minister De Galan, ditmaal in de vereiste vorm, doch zonder zich in te laten met de wetten van 1960 die onze rechten, onder meer in zake gezondheidszorg, waarborgden.
.
Ondertussen hadden onze leden zich reeds aangesloten bij het systeem RIZIV en slechts weinigen bleken geneigd om opnieuw een verzoek bij de Raad van State in te dienen.
Onze Raad van Bestuur besliste dan ook eensgezind om verdere kosten te sparen, mede gezien de kans dat men te maken had met een hardnekkige onwil om de zaken te herzien.
Niettemin, na inlichtingen genomen te hebben bij de privé verzekeraar OMOB, hebben wij de leden die dit wensten aangeraden om gebruik te maken van de lancering van een nieuw product met name « Médi-Comfort » dat een aanzienlijke verbetering van de dekking bij hospitalisatie vertegenwoordigt.

Anderzijds blijft AFAC, zoals men kan uitmaken bij het lezen van ons tijdschrift, zich inzetten voor de verdediging van de belangen van zijn leden:

- Met een permanentie op alle werkdagen (behoudens uitzonderlijke omstandigheden) van 9u30 tot 12u30.  

- Met zo volledig mogelijke inlichtingen en raadgevingen in zake sociale en fiskale aangelegenheden  ten behoeve van onze leden, statutaire ambtenaren en beambten en hun familie, maar tevens ook van onze leden tijdelijke en contractuele agenten die uiteraard afhangen van het DOSZ.

- Met een voortdurende actie, veelal in samenwerking met andere Verenigingen van Oudgedienden van Afrika om in te gaan tegen de steeds kwaadaardiger wordende desinformatie door sommige media ten overstaan van het werk van Léopold II en België in Centraal Afrika : Dagbladen, tijdschriften, boeken, films, het jaar 2002 was bijzonder beproevend.  

Het Manifest "Nagedachtenis en Zelfrespect” tegen de oprichting van een Stichting onder de naam van Patrice Lumumba, ondertekend door alle verenigingen van Oudgedienden van Afrika  en verzonden op 23 april 2002 aan meer dan 500 prominenten, waaronder Minister Louis Michel, is het beste voorbeeld van een geslaagde actie dank zij de macht van de eenheid.

- Het belang van onze activiteiten weerspiegelt zich eveneens in de sterke toename van ons ledenaantal in de periode 1994 tot 2002 met bijna 50 %. Weliswaar heeft het steeds stijgend aantal overledenen het effectief van de vroegere kaders van het Belgisch Bestuur in Afrika sterk doen dalen

Om te eindigen nog dit :  de modernisatie van onze communicatiemiddelen, dank zij het opstarten  eind 2004 van een website AFAC en van een e-mail systeem verbetert en vergemakkelijkt onze contacten, onder meer met onze leden die in het buitenland verblijven, maar tevens met de buitenwereld die aldus het bestaan van AFAC  en haar lange geschiedenis, nauw verbonden met deze van centraal Afrika, gemakkelijk kan onderkennen.

Laat ons hopen dat AFAC zijn activiteiten en zijn voortbestaan  zo lang mogelijk mag kunnen waarmaken  dank zij de getrouwheid van zijn leden, welke ook hun ouderdom moge zijn.

                                                                                I. Grosjean

Voorzitter